kidung rumeksa ing wengi

Poso ( Puasa ) ngePOske roSO ( memasukan dalam kotak segala rasa / napsu ) Ana kidung rumeksa ing wengi ( Mantrawedha Sunan Kalijaga ) Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lelara, luputa bilahi kabeh, jin setan datan purun, peneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunaning wong luput, geni atemahan tirta, maling adoh tan wani ngarah mring mami, guna duduk pan sirna. Sakabehing lara pan samya bali, kehing ama pan sami miruda, welas asih pandulune, sakehing braja luput, kadi kapuk tibaning wesi, sakehing wisa tawa, sato galak lulut, kayu aeng lemah sangar, songing landhak guwaning wong lemah miring, myang pakiponing merak. Pagupakaning warak sakalir, nadyan arca myang segara asat, temahan rahayu kabeh, apan sarira ayu, ing ideran mring widadari, rineksa malaikat, sakathahing rasul, pan dadio sarira tunggal, ati Adam uteku Baginda Esis, pangucapku ya Musa. Napas ingun Nabi Isa linuwih, Nabi Yakub pamiyarsaningwang, Yusuf ing rupaku mangke, Nabi Dawud swaraku, Yang Suleman kasekten mami, Ibrahim nyawaningwang, Idris ing rambutku, BagendAli kulitingwang, Abu Bakar getih daging Umar singgih, balung Bagenda Usman. Sungsum ingsun Patimah linuwih, Siti Aminah banyuning angga, Ayub ing ususku mangke, Nabi Nuh ing jejantung, Nabi Yunus ing otot mami, Netraku ya Muhammad, panduluku rasul, pinayungan Adam Sarak, sampun pepak sakhathahing para Nabi, dadya sarira tunggal. Wiji sawiji mulane dadi, apan pencar sak indenging jagad, kasamadan dening dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat kang anyimpeni, dadi ayuning badan, kinarya sesembur, yen winacakna ing toya, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan nuli waras. Lamun ana wong kadhendha kaki, wong kabanda wong kabotan utang, yogya wacanen den age, nalika tengah dalu, ping sewelas wacanen singgih, luwar saking kebanda, kang kadhendha wurung, aglis nuli sinauran, mring Hyang Suksma kang utang puniku singgih, kang agring nuli waras. Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat, teguh ayu tinemune, lamun ginawa nglurug, Mungsuhira tan ana wani, luput senjata tawa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan rineksa dening Hyang Kang Maha Suci, sakarsane tinekan. Lamun arsa tulus nandur pari, puwasaa sawengi sadina, iderana galengane, wacanen kidung iku, kehing ama sami abali, yen sira lunga perang, wateken ing sekul, antuka tigang pulukan, musuhira rep sirep tan ana wani, rahayu ing payudan. Sing sapa kulina anglakoni, amutiya lawan anawaa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan den sabar sukuring ati, Insya Allah tinekan, sakarsanireku, tumrap sanak rakyatira, saking sawabing ngelmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga.